Geen driewerf maar zeker
vierwerf, hoera! Want het was al een eeuwigheid geleden dat we nog
eens een schoolploeg meisjes in het basketbal konden afvaardigen. 8
dolle Mina's stonden klaar om zich van hun sportiefste kant te laten
zien. Eén wedstrijd op het programma: thuis tegen de dames van
Avelgem. Het grote verschil: zij hebben 6 aangesloten speelsters uit
de tweede graad, wij hebben een combinatie uit de eerste en tweede
graad met 8 speelsters waarvan er 5 aangesloten.
'Uitgaan van onze eigen sterkte' was de opdracht: vlotte start met een
verzorgde 1 tegen 1, wat resulteerde in enkele mooie scores voor onze
dames. We hadden de beste start en kwamen zelfs met een viertal punten
op voorsprong. Tegen het einde van het eerste quarter waren de bordjes
echter terug in evenwicht.
In het tweede quarter
namen de Avelgemse dames de beste start. Dit lieten wij niet zomaar
gebeuren en kwamen met enkele klasseflitsen en steals terug gelijk.
Avelgem had blijkbaar nog een hapje lucht over en maakte nog twee
korven zodat we met een klein verschil de rust in gingen: 24-28. Alles
kon dus nog.
Tijdens de tweede helft wilden we wel op ons elan doorgaan maar dat
zou zeker niet van een leien dakje lopen. De Avelgemse dames kwamen
met meer 'poer' uit de kleedkamer en dankten ons voor de soms slordige
balverliezen met het scoren van lay-ups. Tegen het einde van het derde
quarter was er dan ook een 15-tal punten verschil en was de wedstrijd
gespeeld.
|
|
|
In het vierde quarter
wilden we absoluut nog strijden voor wat we waard waren. En dat deden
we ook met verve: harde en strakke defense met goede fast breaks als
gevolg. De kloof bleef en we moesten de winst aan de Avelgemse dames
laten.
Toch kunnen we
terugblikken op een heel aangename en goede wedstrijd van onze dames,
die gestreden hebben voor wat ze waard waren. Een dikke proficiat!
Bedankt aan Joyce, Eva, Anke, Margot, Lisa, Jorien, Laura en
Louisa.
R.
Platteeuw
|
